De kerk werd het eerst vermeld in een document van 1183 waarin het gaat over een schenking van de kerk door Everardus,bisschop van Doornik aan de St Pietersabdij te Gent. Het was een transeptloze, driebeukige kerk.
De kleine "rondboogvensters" en de blinde nissen getuigen nog van deze eerste kerk.
De kerk is sinds 1942 een beschermd monument geworden.
Vele verbouwingen zijn reeds de revue gepasseerd. Het heeft een neogotisch interieur met een bijzondere stenen beeldengroep uit de 15 eeuw.
Vloertegels die teruggevonden zijn laten toe de kerk te situeren tussen 1165 en 1183.
De kerk is later van romaanse stijl omgebouwd naar gotische stijl.
De huidige vierkante westertoren is gebouwd tussen 1450 en 1455.
Terzelfdertijd werd de kruisbeuk gestoken.

De kerk heeft binnenin ook een aantal blikvangers zoals
- de schroefvormige altaarkolommen, met bloemen en arabesken
- een fundatiesteen uit de 15 eeuw
- een grafsteen van ridder Braderic en zijn vrouw.
Beide stenen zitten aan de zijmuur langs de noordkant
- gerestaureerde schilderijen.